ஸ்துதி ஸ்துதி என் மனமே
ஸ்துதிகளிலுன்னதனெ – நாதன்
நாள்தோறும் செய்த நன்மகளோர்த்து
பாடுக நீ எந்நும் மனமே
அம்மயெப் போலெ தாதன்
தாலோலிச்சணச்சிடுந்நு
ஸமாதானமாய் கிடந்நுறங்ஙான்
தன்றெ மார்பில் தினம் தினமாய் (2)
கஷ்டங்ஙளேறிடிலும்
எனிக்கேற்றமடுத்த துணயாய்
கோர வைரியின் நடுவிலவன்
மேச நமுக்கொருக்குமல்லோ
பாரத்தால் வலஞ்ஞிடிலும்
தீரா ரோகத்தால் அலஞ்ஞிடிலும்
பிளர்ந்நீடுமோரடிப் பிணரால்
தந்நிடுந்நு ரோக ஸெளக்யம்
ஸஹாய ஸைலமவன்
ஸங்கேதவும் கோட்டயும் தான்
நடுங்ஙிடுகயில்ல அதினால்
தன் கருண பெகுலமது
