A study by Pas Jothy Rajan

பிரசங்க தலைப்பு: இயேசுவின் துக்கம் – துக்கத்தின் நடுவிலும் அன்பை வெளிப்படுத்திய இரட்சகர்

முக்கிய வசனம்:
யோவான் 11:35 – “இயேசு கண்ணீர் விட்டார்.”

அறிமுகம்

அன்பானவர்களே, இயேசு கிறிஸ்து நம் இரட்சகர் மட்டுமல்ல; நம்முடைய துக்கத்தையும், கண்ணீரையும் அறிந்த இரட்சகர்.

வேதாகமத்தில் இயேசு அழுத சம்பவங்களைப் பார்க்கும்போது, அவருடைய கண்ணீர் பலவீனத்தின் அடையாளம் அல்ல.
அவருடைய கண்ணீர் அன்பின் வெளிப்பாடு.
அவர் துக்கப்பட்டதன் பின்னால் மனிதர்கள்மீது இருந்த அன்பும், பாவத்தின் விளைவைக் குறித்த வேதனையும், தந்தையின் சித்தத்தை நிறைவேற்ற வேண்டிய பாரமும் இருந்தது.

இன்று இயேசுவின் துக்கத்தை வெளிப்படுத்தும் ஐந்து சம்பவங்களை பார்க்கலாம்.

1. எருசலேமின் வரப்போகும் நியாயத்தீர்ப்பைக் கண்டு இயேசு அழுதார்

லூக்கா 19:41-42

“அவர் சமீபமாய் வந்தபோது நகரத்தைப்பார்த்து, அதற்காகக் கண்ணீர் விட்டழுது…”

இயேசு எருசலேமைப் பார்த்தார்.

அவர் பார்த்தது ஒரு அழகான நகரத்தை மட்டும் அல்ல.
அந்த நகரத்தின் எதிர்காலத்தையும் பார்த்தார்.

அவர்கள் மேசியாவை ஏற்றுக்கொள்ள மறுத்தார்கள்.
தேவன் அவர்களுக்குக் கொடுத்த சந்தர்ப்பத்தை அவர்கள் அறியவில்லை.

அதனால் இயேசு,

“உனக்குக் கிடைத்த இந்த நாளிலாகிலும் உன் சமாதானத்துக்கு ஏற்றவைகளை நீ அறிந்திருந்தாயானால்…”

என்று அழுதார்.

ஆவிக்குரிய பாடம்

இயேசுவின் கண்ணீர் நியாயத்தீர்ப்பைக் கண்டு மகிழ்ந்த கண்ணீர் அல்ல; மனந்திரும்பாத மனிதனைப் பார்த்த துக்கக் கண்ணீர்.

இன்று நம்முடைய குடும்பத்தில் ஒருவராக இருக்கலாம்.
நண்பராக இருக்கலாம்.
இரட்சிப்பை இன்னும் அறியாத ஒருவராக இருக்கலாம்.

அவர்களுடைய ஆத்துமாவுக்காக நாம் அழுகிறோமா?

பிரசங்கக் கேள்வி:

“நான் இழந்துபோகிற மனிதர்களுக்காக எப்போது கடைசியாக கண்ணீர் விட்டேன்?”

2. மக்களின் இருதயக் கடினத்தைக் கண்டு இயேசு துக்கப்பட்டார்

மாற்கு 3:5

“அவர்களுடைய இருதயகடினத்தினிமித்தம் அவர் விசனப்பட்டு…”

இங்கே ஒரு மனிதனுடைய கை சூம்பியிருந்தது.

இயேசு அவனை குணப்படுத்த விரும்பினார்.

ஆனால் சிலர் அவனைப் பற்றி கவலைப்படவில்லை.
அவர்கள் இயேசுவை குற்றம் சாட்டுவதற்கான காரணத்தைத் தேடினார்கள்.

அப்போது இயேசு அவர்களுடைய இருதயக் கடினத்தைப் பார்த்தார்.

அவர்களுடைய வெளிப்புற மத வாழ்க்கை இருந்தது.
ஆனால் உள்ளத்தில் இரக்கம் இல்லை.

இது மிகவும் முக்கியமான பாடம்

ஒருவருடைய உடல்நிலை நம்மை வருத்தலாம்.

ஆனால் இயேசுவை இன்னும் அதிகமாக வருத்துவது:

இருதயத்தின் கடினத்தன்மை.

ஒரு மனிதன் தேவாலயத்திற்கு வராமல் இருப்பதைவிட,
தேவாலயத்திற்கு வந்து இருதயம் கடினமாக இருப்பது ஆபத்தானது.

வேதாகம அறிவு இருக்கலாம்.
ஊழியம் இருக்கலாம்.
ஜெபம் இருக்கலாம்.

ஆனால் அன்பும் இரக்கமும் இல்லாத இருதயம் கிறிஸ்துவுக்கு துக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது.

சுய பரிசோதனை

“ஆண்டவரே, என்னுடைய இருதயம் இன்னும் மென்மையாக இருக்கிறதா?”

3. எருசலேமின் இரட்சிப்பை விரும்பியும் அவர்கள் மறுத்ததைக் கண்டு இயேசு துக்கப்பட்டார்

மத்தேயு 23:37

“எருசலேமே, எருசலேமே… கோழி தன் குஞ்சுகளைத் தன் சிறகுகளின்கீழே கூட்டிச் சேர்த்துக் கொள்ளும்வண்ணமாக நான் எத்தனை தரமோ உன் பிள்ளைகளைக் கூட்டிச் சேர்த்துக்கொள்ள மனதாயிருந்தேன்…”

இது இயேசுவின் இதயத்தை வெளிப்படுத்தும் மிக ஆழமான வார்த்தை.

“நான் மனதாயிருந்தேன்.”

இயேசு அவர்களை அழிக்க விரும்பவில்லை.
அவர்களை கூட்டிச் சேர்க்க விரும்பினார்.

கோழி தன் குஞ்சுகளை ஆபத்திலிருந்து காப்பதற்காக தன் சிறகுகளுக்குள் சேர்ப்பது போல,

இயேசு மனிதர்களை தம்மிடம் சேர்க்க விரும்புகிறார்.

ஆனால் கடைசியில்:

“உங்களுக்கோ மனதில்லாமற்போயிற்று.”

இது தேவனுடைய அன்புக்கும் மனிதனுடைய மறுப்புக்கும் இடையிலான வேதனையை காட்டுகிறது.

இன்றைய செய்தி

இயேசு இன்னும் அழைக்கிறார்:

“என்னிடத்தில் வாருங்கள்.”

பிரச்சனை இயேசுவின் அழைப்பில் இல்லை.
பல நேரங்களில் பிரச்சனை மனிதனுடைய விருப்பத்தில்.

4. தமக்கு முன்பாக இருந்த சிலுவைப் பாதையை நினைத்து இயேசு துக்கப்பட்டார்

மத்தேயு 26:36-38

கெத்செமனேயில் இயேசு:

“என் ஆத்துமா மரணத்துக்கேதுவான துக்கங்கொண்டிருக்கிறது…”

என்று கூறினார்.

இங்கே நாம் இயேசுவின் மனிதத்தன்மையைப் பார்க்கிறோம்.

சிலுவை அவருக்கு முன்பாக இருந்தது.

அவர் சந்திக்கப்போகும் வேதனை சாதாரணமானது அல்ல.

• அவமானம்
• அடிகள்
• முள்ளுக்கிரீடம்
• சிலுவை
• பாவத்தின் பாரம்
• தந்தையிடமிருந்து பிரிவின் அனுபவம்

இவற்றை எதிர்கொள்ள வேண்டியிருந்தது.

ஆனால் கவனியுங்கள்:

இயேசு துக்கப்பட்டார்; ஆனால் தந்தையின் சித்தத்தை விட்டுவிடவில்லை.

மத்தேயு 26:39

“என் பிதாவே, கூடுமானால் இந்தப் பாத்திரம் என்னைவிட்டு நீங்கும்படி செய்யும்; ஆகிலும் என் சித்தத்தின்படியல்ல, உம்முடைய சித்தத்தின்படியே ஆகக்கடவது.”

பெரிய பாடம்

துக்கப்படுவது தோல்வி அல்ல.

கண்ணீர் விடுவது விசுவாசமின்மை அல்ல.

பயம் வந்தாலும், வேதனை இருந்தாலும், நாம் சொல்ல வேண்டியது:

“என் சித்தமல்ல; உமது சித்தமே ஆகட்டும்.”

இது கெத்செமனேயின் விசுவாசம்.

5. தன் நண்பனான லாசருவின் மரணத்தைக் கண்டு இயேசு கண்ணீர் விட்டார்

யோவான் 11:33-35

மரியாளும், அவளுடன் வந்தவர்களும் அழுதார்கள்.

இயேசு அதை பார்த்தபோது:

“ஆவியிலே கலங்கித் துயரமடைந்து…”

பின்னர்:

“இயேசு கண்ணீர் விட்டார்.”

ஏன் இயேசு அழுதார்?

இயேசு லாசருவை உயிரோடு எழுப்பப்போகிறார் என்பதை அறிந்திருந்தார்.

அப்படியானால் ஏன் அழுதார்?

ஏனென்றால் அவர் மனிதர்களின் துக்கத்தை உணர்ந்தார்.

மரணத்தால் மனிதனுக்குள் ஏற்பட்ட உடைவை அவர் கண்டார்.

மரணம் தேவனுடைய ஆரம்ப சிருஷ்டியின் நோக்கம் அல்ல; பாவத்தின் விளைவாக மரணம் உலகிற்குள் வந்தது.

அதனால் இயேசுவின் கண்ணீர்:

“உங்கள் கண்ணீரை நான் புரிந்துகொள்கிறேன்” என்று சொல்லும் கண்ணீர்.

இந்த ஐந்து துக்கங்களிலும் நாம் பார்க்கும் இயேசு

1. மற்றவர்களின் அழிவைக் கண்டு துக்கப்பட்டார்

லூக்கா 19:41

→ ஆத்துமாக்களுக்காக அழும் இருதயம்.

2. இருதயக் கடினத்தைக் கண்டு துக்கப்பட்டார்

மாற்கு 3:5

→ இரக்கம் இல்லாத வாழ்க்கையை இயேசு விரும்பவில்லை.

3. தம்மிடம் வர மறுத்தவர்களுக்காக துக்கப்பட்டார்

மத்தேயு 23:37

→ இயேசுவின் அழைப்பு அன்பின் அழைப்பு.

4. சிலுவைப் பாதையின் துன்பத்தைக் கண்டு துக்கப்பட்டார்

மத்தேயு 26:36-38

→ துக்கத்திலும் தேவனுடைய சித்தத்தை ஏற்றுக்கொள்ளலாம்.

5. நண்பனின் மரணத்திலும் மற்றவர்களின் கண்ணீரிலும் துக்கப்பட்டார்

யோவான் 11:35

→ நம்முடைய கண்ணீரை இயேசு புரிந்துகொள்கிறார்.

முடிவு: நம் கண்ணீரை அறிந்த இயேசு

அன்பானவர்களே,

இயேசு கண்ணீர் விட்டவர்.

அதனால் நம்முடைய கண்ணீரை அவர் புரிந்துகொள்கிறார்.

நீங்கள் குடும்பத்திற்காக அழுகிறீர்களா?

இயேசு புரிந்துகொள்கிறார்.

ஊழியத்திற்காக அழுகிறீர்களா?

இயேசு புரிந்துகொள்கிறார்.

ஒருவருடைய இரட்சிப்புக்காக அழுகிறீர்களா?

இயேசு அதைப் புரிந்துகொள்கிறார்.

உங்கள் வாழ்க்கையின் பாதையை நினைத்து துக்கப்படுகிறீர்களா?

கெத்செமனேயின் இயேசு உங்களுடன் இருக்கிறார்.

அன்பான ஒருவரை இழந்து அழுகிறீர்களா?

பெத்தானியாவில் கண்ணீர் விட்ட இயேசு உங்கள் கண்ணீரையும் அறிந்திருக்கிறார்.

ஆனால் யோவான் 11-ல் கண்ணீர் விட்ட இயேசு அங்கேயே நிற்கவில்லை.

அவர் லாசருவின் கல்லறைக்குச் சென்று:

“லாசருவே, வெளியே வா!”

என்று அழைத்தார்.

ஆகவே நம்முடைய நம்பிக்கை:

கண்ணீர் இருக்கலாம் — ஆனால் நம்பிக்கையும் இருக்கிறது.
துக்கம் இருக்கலாம் — ஆனால் இயேசுவும் இருக்கிறார்.
கல்லறை இருக்கலாம் — ஆனால் உயிர்த்தெழுதலின் ஆண்டவரும் இருக்கிறார்.

முடிவுச் செய்தி

“துக்கத்தின் நடுவிலும் இயேசு நம்முடன் இருக்கிறார்; நம் கண்ணீரை அவர் காண்கிறார், நம் வேதனையை அவர் அறிகிறார், நம் வாழ்க்கையில் தமது சித்தத்தை நிறைவேற்ற வல்லவர்.”

ஜெப அழைப்பு

“ஆண்டவரே,
என்னுடைய கண்ணீரை நீர் அறிந்திருக்கிறீர்.
என்னுடைய துக்கத்தை நீர் புரிந்துகொள்கிறீர்.
என் இருதயத்தை கடினமாக விடாதேயும்.
இழந்துபோகிறவர்களுக்காக அழுகிற இருதயத்தைத் தாரும்.
கெத்செமனேயில் உம்மைப் போல,
‘என் சித்தமல்ல, உமது சித்தமே ஆகட்டும்’ என்று சொல்லும் விசுவாசத்தைத் தாரும்.
என் கண்ணீரை நம்பிக்கையாக மாற்றும்.
ஆமென்.”